Friday, October 8, 2010

قبلا برای کی زندگی میکردم؟

چند روز است که به خودم میگویم، بیا شروع کن و از این به بعد برای خودت زندگی کن.فقط برای خودت، با استاندارد ها و فلسفه زندگی خودت.در این استاندارد ها یک سری فاکتور های ظاهری هست، فاکتور های رفتار هست و همینطور فاکتور های هدفی
فاکتور های هدفی اش را از قبل می دانستم.نیازی به فکر کردن مجدد نبود.فاکتور های رفتاری از آنگونه مسائل است که مدام به روز رسانی میشود و آدمی هر روز باید در بهبودش تلاش کند.مخصوصا من که الان به نظر خودم اصلا استاندارد نیستم :) فاکتور های ظاهری آسان ترینشان است.بیشتر در مورد نوع پوشش و آراستگی ظاهری است.
دوست دارم طبق سلیقه خودم آرایش کنم و لباس بپوشم.تا قبل تر از این همیشه سعی می کردم استاندارد جامعه را در آرایش و پیرایشم رعایت کنم.استانداردی که معلوم نیست چه کسی و چه روزی از روی کدامین باد معده نوشته است.موهایت را رنگ نکن، ابرویت را بر ندار،آرایش نکن ، فلان نکن ، بیسار بکن . این استاندارد ها را زیر سوال نمیبرم اما میگویم اینها مال زمانی بوده و زمانی ارزشمند و کارا بوده که دختران تهایتا 15 سالگی ازدواج می کردند.دختری به سن من حق دارد از جوانی اش استفاده کند.حق دارد هر آرایشی که میخواهد بکند.با تحصیل دختران و بالاتر رفتن سن ازدواج استاندارد های زندگی یک دختر جوان عوض میشود.
من حق دارم به هر جا که دوست دارم سفر کنم.و به زودی اینکار را هم میکنم.

0 نظرات:

Post a Comment